Over de school

Levensprincipes van het huidige tijdgewricht

In een gebalanceerde samenwerking zijn
dat vergt proceskwaliteit. 

Wij noemen dat ontwikkelkunst.

Ontwikkelkunst

Oftewel de kunst van het ontwikkelen: jezelf en de wereld. Hoe doe je dat?

We kunnen daarvoor misschien het beste te rade gaan bij artistiek kunstenaars en leren van hoe zij het doen. Met elk nieuw werk stellen zij zich iets ten doel, waarvan zij ten volle beseffen dat het nooit gaat lukken. Het is onmogelijk om een innerlijke voorstelling precies te realiseren in de aardse vorm.  Je kunt er aan beginnen, en tegelijk zul je maar moeten zien wat er van komt.

Toch houdt hen dat niet tegen. Zij weten dat hun materiaal, met alle eigenschappen, net zo bepalend zijn voor de uitkomst als hun intenties. Zij spreken met de wereld en de wereld spreekt terug, door hen te vertellen wat er nu mogelijk is, in antwoord op de gegeven inzet. De dialoog als levensprincipe. En dat kun je dan altijd weer verbeteren. Door iets te proberen, komt er een ontwikkeling op gang.
Het draait er om, je wilsrichting te volgen en tegelijk om je eigenwilligheid te relativeren, om te kunnen zien hoezeer de aardse dingen, de natuur en het fysieke bestaan allemaal mede bepalend zijn voor wat er van je intenties terecht komt: jouw arbeid, je materiaal, de andere mensen, de omstandigheden en alles wat er beweegt, … het draait om de samenspraak daar tussen. Dit wordt ook wel permanent bèta genoemd.  Dat wat werkt, is nooit af, maar heeft werking en is een leven lang te optimaliseren en te ontwikkelen.

TO A PUPIL – Walt Whitman

Is reform needed? is it through you?
The greater the reform needed, the greater the personality you
need to accomplish it.

You! do you not see how it would serve to have eyes, blood,
complexion, clean and sweet?
Do you not see how it would serve to have such a body and soul
that when you enter the crowd an atmosphere of desire
and command enters with you, and every one is impress’d
with your personality?

O the magnet! the flesh over and over!
Go, dear friend, if need be give up all else, and commence to-day
to inure yourself to pluck, reality, self-esteem, definiteness,
elevatedness,
Rest not till you rivet and publish yourself of your own personality.

Uitnodiging

Wij nodigen je uit om toe te treden tot een kring, een levende ruimte voor ontwikkeling. Zowel omwille van het plezier als omwille van de noodzaak. Plezier in groei en toename van je welbevinden. Noodzaak in het bezielen van maatschappelijke structuren vanuit sociale intelligentie. Daartoe heb je persoonlijk gezag nodig en innerlijke stabiliteit.
Wij geloven dat mensen in coöperatie vanuit ‘common gound’ tot natuurlijke ontvouwing kunnen komen van een sociaal duurzame samenleving, mits zij innerlijk standvastig – leren – zijn en zich blijvend kunnen ontwikkelen in de richting van gezonde evenwichtigheid. 

Wij menen dat het nodig is om bewust tijd en energie te besteden aan wat we ten diepste van elkaar nodig hebben: onverdeelde aandacht. Om te kunnen belichten wat gezien moet worden voor een volgende stap, en om te kunnen zien wat zich in het donker verhult. Wij willen die aandacht faciliteren. We kiezen daarbij voor het systemisch werk als instrument. De belangrijkste kennisbron die er daarmee wordt opengelegd, is onze eigen binnenwereld. 

Bovendien willen we een kanaal vormen voor berichtgeving over de beelden die er aan het licht komen en de ervaringen die we met elkaar opdoen. Geen journalistiek, geen morele verhalen, geen theoretische of conceptuele kennis, maar systemische berichtgeving. Diep menselijk realisme vanuit eerlijk onderzoek en in eenvoudige waarheid. Voor jou. Voor mij. Voor elkaar. Laat ons de aandacht brengen naar ruimere, vaak onbewuste perspectieven en bewegingen in de onderstroom opdat je weet waarin je je eigenlijk begeeft. Laten we aandacht brengen naar zingevings- en bewustzijnskwesties opdat we koers houden op wat wezenlijk is. 

Visie en methoden

‘De Maatschappij’ is een abstractie.
Abstractie is niet de realiteit.
De realiteit is de relatie van mens tot mens.

Krishnamurti

Wij zijn het zelf 

De relaties van mens tot mens – intiem of niet – vinden plaats in de realiteit én maken de realiteit. 

Onze dagelijkse keuzes maken we in de realiteit én maken de realiteit. 

Zo wordt ‘de maatschappij’ gevormd en zo vormen we steeds weer opnieuw ‘de maatschappij’. 

Wij zijn zelf-gecentreerd of altruïstisch, plezier zoekend en soms diep liefhebbend, angstig en vaak ook dapper, onzeker of wijs. Soms zijn we verward, gekwetst en corrupt. Soms eerlijk en rechtvaardig. Hoe dan ook, met de keuzes die we maken, bouwen we structuren en zijn we de maatschappij. 

En we probeerden tot nu toe altijd de maatschappij te veranderen, zonder dat de mensen veranderden die haar creëerden. Die tijd is voorbij. We zijn het zelf. We doen mee: we maken mede wat we meemaken. 

Maak een buiging voor jezelf ! 

Jij maakt ruimte voor introspectie, emotionele verwerking en serieuze denkkracht. Dat gaat nog beter in gezamenlijkheid, in een sfeer van wezenlijke en ongedwongen aandacht voor elkaar. Dankjewel voor alles wat je daar tot nu toe in hebt geïnvesteerd. En je wilt méér. Het commitment dat je naar jezelf en je eigen welzijn hebt, breng je op die wijze ook naar de ander en naar je directe omgeving.

Doe mee met de School voor Samen

…. maar niet omdat wij antwoorden hebben. Wij willen een samenscholing zijn van mensen die leren van binnenuit. We werpen het licht op elkaar. We maken ruimte voor het stellen van vragen en zijn volhardend en doortastend in de zuiverheid van het onderzoek. Vragen zijn, veel meer dan antwoorden, een pad om te bewandelen naar wijsheid. We ondersteunen elkaar op dat pad, om de drang naar zekerheid en controle te helpen ontspannen en om meer te leren leven vanuit niet-weten. 

Systemisch werk  

We hebben gezond wantrouwen naar degenen die de oplossingen hebben. De oplossingen van gisteren zijn immers vaak genoeg de problemen van morgen. Wij zien het leven als de permanente ontwikkeling die je zelf bent én die we samen zijn: de voortdurende creatieve voortgang in iets nieuws. 

Daartoe steunen we in de vertrekpunten van het systemisch werk. Enerzijds willen we de kunst ontwikkelen om de samenhangen te zien in grotere gehelen; in systemen, in organisaties, teams en samenwerkingsverbanden. Anderzijds bezien we onszelf als een zich ontwikkelend individu dat in een eigen evenwicht handelt en keuzes te maken heeft. Die twee zijn onlosmakelijk verbonden.

Via onze beslissingen werken systemen vaak onbewust in ons door en brengen we andersom – ook vaak onbewust – beweging en informatie in de systemen: teams, samenwerkingsverbanden, organisaties. Via onze persoonlijke mogelijkheden, intenties, behoeften, kwetsbaarheden en verlangens geven we voeding aan de maatschappelijke dynamiek. Je hebt bewustzijn nodig om daarin reflexen te doorzien, om tot gegronde keuzes te kunnen komen. 

Noch klei, noch handen kunnen op zichzelf tot vorm komen.
Klei wordt nooit vanzelf een beeld.
Handen die in de lucht boetseren, brengen ook geen beeld voort.
De boetseerder verbindt die twee
door het voornemen te verbinden aan de uitvoering.

Verder in samenloop

Wij zien dat er in de maatschappij behoefte is aan heldere vertrekpunten over dynamisch en evenwichtig samenwerken. Vormen van samenwerken die zelfsturing bevorderen en die creativiteit doen bloeien.  Samenwerkingsvormen die tegelijkertijd de optimale omstandigheden scheppen voor de klus die men onder handen heeft, én voor de ontwikkeling van de deelnemers. 

Het gaat om evenwicht. Nu we beseffen dat ‘maximaal’ geen duurzaam oogmerk is, weten we dat we op zoek zijn naar wat ‘optimaal’ is, in een dynamische balans. Zo ontwikkelen we in de richting van een duurzame samenleving.

Inzichten delen

Wij zien dat er in ieder mens belangrijke kennis huist. En die willen we ontsluiten middels het systemisch werk. Wij vinden het nodig dat de inzichten die we opdoen, ‘op papier’ komen en zodoende verspreid kunnen worden en we willen niet het zoveelste boek schrijven. Scholing is voor ons geen lesboek of leesboek maar een oefenende ‘way of life’. 

We willen kennis daarom op een levende wijze creëren en delen, liefst op de plek waar ze nodig is. Dus ook op aanvraag. In maatschappelijke opstellingen bijvoorbeeld. En in beperkte, doelgerichte essenties, bijvoorbeeld in de vorm van artikelen, pamfletten, schema’s, overzichten en blogs. Van eenvoudige en inzicht verschaffende doorkijkjes tot diep en doorwrocht denkwerk over actualiteiten. Van handzame instructies en lesmateriaal tot mijmeringen over onze wereld en de werking van ons bewustzijn. 

Deelgenootschap

De School Voor Samen is een initiatief van Inge Knoope en opent in september 2020 haar deuren. Het collectief is momenteel georganiseerd in een ‘Deelgenootschap in ontwikkeling’. Een Deelgenootschap is op zichzelf een vrije organisatievorm die vanuit eigen ervaring en bedoeling verder inhoud kan krijgen. Een vorm waarin zelfsturing van de deelgenoten werkelijk tot z’n recht komt. De eigenheid en autonome beweging van de deelgenoten komt namelijk systemisch als eerste en het gezamenlijke komt daarna. In gebruikelijke organisatiestructuren is het altijd andersom: het gezamenlijke doel komt als eerste en of je daar aan mee wilt of kunt doen, komt als tweede. Het DeelGenootschap is daarmee systemisch in diep realistische zin een vernieuwende basis voor sociale duurzaamheid.
Het DeelGenootschap op zichzelf is een vrije vorm die vanuit eigen ervaring verder invulling mag krijgen. Wel zijn er dus een aantal belangrijke uitgangspunten, die als organiserende principes zijn onttrokken aan het systemisch werk, en die daarbij essentieel zijn.

We weten nog niet hoe de school in concreto vorm gaat krijgen. Wel is er een heldere bedoeling maar er is geen vooraf gesteld doel. Vorm volgt inhoud. Dat vinden we belangrijk. We staan voor een open en levende ontwikkeling.